Το οικιστικό συγκρότημα αποτελείται από πέντε κατοικίες, οργανωμένες σε τρεις διακριτούς όγκους, οι οποίοι ενοποιούνται χωρικά και λειτουργικά μέσω μιας συνεχούς, έντονα χρωματιστής μεταλλικής πέργκολας. Το στοιχείο αυτό δεν εξυπηρετεί απλώς σκιασμό ή οργάνωση, αλλά λειτουργεί ως ο συνθετικός «σκελετός» του συνόλου, πλαισιώνοντας τις εισόδους, ενισχύοντας την ιδιωτικότητα, φιλοξενώντας βλάστηση και διαμεσολαβώντας στη μετάβαση μεταξύ ημι-υπαίθριων και υπαίθριων χώρων.
Οι κατοικίες είναι κατακόρυφα οργανωμένες, με ένα ανεξάρτητο διαμέρισμα στο ισόγειο και μια μεζονέτα που καταλαμβάνει τους ανώτερους ορόφους, συνδεδεμένες μέσω κοινής εισόδου. Η τελευταία προεξέχει από τον κύριο όγκο και αρθρώνεται χωρικά από μια σύνθεση διάτρητων λιθόκτιστων πετασμάτων (κλόστρα), τα οποία ενοποιούν οπτικά τα δύο επίπεδα, εισάγοντας παράλληλα ημιδιαφάνεια και ένα παιχνίδι φωτός.
Η παρουσία της συνεχούς μεταλλικής πέργκολας, σε συνδυασμό με τη στιβαρότητα της λίθινης βάσης, δημιουργεί την εντύπωση ότι το ύψος του κτιρίου ουσιαστικά αρχίζει από την πέργκολα και πάνω, αποδίδοντας στους ανώτερους όγκους μια αίσθηση ελαφρότητας και αιώρησης, ενώ συμβάλλει στη συνολική κατάτμηση της σύνθεσης.
Η βιωματική εμπειρία επικεντρώνεται στους υπαίθριους και ημι-υπαίθριους χώρους. Γενναιόδωρες επιφάνειες, προφυλαγμένες αυλές και σκιασμένα μπαλκόνια ενισχύουν τη λειτουργική ευελιξία και την ιδιωτικότητα, ανταποκρινόμενα τόσο στις ανάγκες της καλοκαιρινής διαμονής όσο και στις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις των επισκεπτών.
Ο περιβάλλων χώρος οργανώνεται με μεγαλόμορφες πλάκες πλακόστρωσης και γραμμικές χαράξεις που καθοδηγούν την κίνηση, ενώ φυτεύεται με ανθεκτικά, χαμηλής συντήρησης μεσογειακά είδη, αποδίδοντας ένα τοπίο αρχιτεκτονικά ελεγχόμενο και ταυτόχρονα οικολογικά ευαίσθητο.
