Η εσωτερική διακόσμηση αντικατοπτρίζει έναν διάλογο μεταξύ ευρωπαϊκής χωρικής οργάνωσης και ισλαμικών αρχιτεκτονικών μοτίβων. Θόλοι, τόξα και συντριβάνια — τυπικά στοιχεία της ισλαμικής αρχιτεκτονικής — επανερμηνεύονται στο πλαίσιο ενός σύγχρονου σχεδιαστικού λεξιλογίου, επιτυγχάνοντας έτσι έναν υβριδικό χαρακτήρα. Το Majlis, παραδοσιακά τοποθετημένο στο μπροστινό τμήμα της κατοικίας ως ο κύριος χώρος υποδοχής και συνάθροισης, επανασχεδιάζεται με σύγχρονο τρόπο. Ένας διάτρητος τοίχος-διαχωριστικό οριοθετεί το Majlis από τον χώρο εισόδου, επιτρέποντας τη διέλευση του φυσικού φωτός και δημιουργώντας μια λεπτή χωρική και οπτική σύνδεση μεταξύ των δύο περιοχών.