Το έργο επαναπροσδιορίζει την αστική πολυκατοικία ως ένα σύγχρονο, πράσινο και κοινωνικά συνδεδεμένο περιβάλλον κατοίκησης. Μια λιτή παλέτα από ανάγλυφες πέτρινες επιφάνειες, υαλότουβλα και μεταλλικά στοιχεία σε θερμούς κεραμιδί τόνους προσδίδει στο κτίριο μια διακριτή αρχιτεκτονική ταυτότητα. Οι διαδοχικές ζώνες εξωστών, οι φυτεμένες επιφάνειες και οι πέργκολες στο δώμα απαλύνουν τον όγκο του κτιρίου. Επανερμηνεύοντας οικεία στοιχεία της αθηναϊκής πολυκατοικίας, ο σχεδιασμός επιδιώκει να ισορροπήσει ανάμεσα στην ιδιωτικότητα, το φυσικό φως και την υπαίθρια διαβίωση, μετατρέποντας την όψη σε ένα δυναμικό όριο επικοινωνίας ανάμεσα στην κατοικία και την πόλη.
